کاش در کنارم بودی ، کاش میتوانستم تو را در آغوشم بگیرم و نوازش کنم....
 
باورم نمیشود که از من اینهمه دور هستی و فاصله بین من و تو بیداد میکند....
  
کاش می توانستم دستانت را بگیرم و با تو به اوج خوشبختی بروم.... 
 
کاش میتوانستم بوسه ای بر گونه مهربانت بزنم.... ای کاش ، کاش ، کاش...
  
دلم بدجور هوای تو را کرده است عزیزم... دلم بدجور در حسرت دیدار تو است ای
 
بهترینم....
 
باورم نمیشود ، این همه فاصله در بین من و تو غوغا میکند
 
 و دریای غم و دلتنگی در قلبهایمان طوفان به پا میکند ، امواج تنهایی مثل  
 
خنجر در قلبهایمان مینشیند .... 
 
و ای کاش در کنارم بودی ... کاش بودی و دلم را از امید و آرزوهای انباشته شده خالی
 
میکردی....

باورم نمیشود ، سخت است باور کردنش ، با نبودنت در کنارم گویا
  
در این دنیا تنهای تنهایم .... بی کس ، بی نفس ، میروم با همان پاهای خسته ، در جاده ای
  
 که به آن سوی غروب خورشید ختم شده است....
 
 کاش که تو در کنارم بودی....آنگاه دیگر هیچ آرزویی از خدای خویش نداشتم....
 
سخت است ولی باید نشست در گوشه ای و گریست و انتظار کشید تا تو به سوی من
 
بیایی...

و ای کاش تو در کنارم بودی ، باورم نمیشود رفته ای و بار سفر را بسته ای ، دلم 
 
  برایت  تنگ است ... باورم نمیشود که رفته ای....

                    تو مثل خواب نسیمی به رنگ اشک شقایق

                    تو مثل شبنم عشقی به روی پونه ی  عاشق

                    تو  مثل  مرهم  یاسی  برای قلب   شکسته

                    تومثل سایبان امیدی برای یک  دل   خسته

                    تو مثل غنچه لطیفی به رنگ حسرت  شبنم

                    تو مثل  خنده ی  یاسی و غربت  یک   غم

                    تو  مثل  دست  سپیده  پر  از  تولد   نوری

                    تو مثل نمنم بارون،لطیف وپاک و صبوری

                    تو مثل هر که  هستی  مرا  به نام  صدا کن

                    برای این دل سرگشته هرجاکه هستی دعا کن

شکستن دلم چقدر راحته، کاری که این روزا دیگه عادت ،از بی کسی دلم داره میگیره برای جبران بدونین که دیره، با بغضی سنگین میخونم هنوزم از خنجرای حرفاتون دارم میسوزم ،

تو بدترین شرایط زندگی تنهایی تنهام نزاشت، اثیر غمهام نزاشت، یکه و تنهام نزاشت، خیمه بی کسی رو قلب من بود، لباس دومادی برام کفن بود، تنهایی تو بی کسی یار من بود، تو خود کشی طناب دار من بود.

خوشبختی تو عصرتون لونه کرده، نمیدونین دلم صدای درده ،من بودم و سکوت یه خاطره،

 کاش سیاهی از روزگارم بره ،این دل من یه عمر که اثیره، طفلکی از بی کسی گوشه گیره،

 تو بد ترین شرایط زندگی تنهایی تنهم نزاشت، اثیر غم هام نزاشت، یکه و تنهام نزاشت، خیمه بی کسی رو قلب من بود، لباس دومادی برام کفن بود، تنهایی تو بی کسی یار من بود، تو خود کشی طناب دار من بود

                       از همتون بی کس و یار تر منم...........................

عاشق ترك لبخند نمي كند لبخند تذهيب زندگي است و بوسه اي است بر دست هاي نرم محبت.براي عاشق زمان وجود ندارد ، چون حضورش باعث مي شود كه دير يا مختصري دير به قرارگاه برسد.عشق يك قطار مسافربري نيست تا تو اگر كمي دير رسيدي قطار رفته باشد و تو مانده باشي با چمدان هاي سنگين با تاسف با قطارهاي اشكي در چشمان حسرت.عشق تن به فراموشي نمي سپارد مگر يك بار براي هميشه.جام بلور تنها يك بار مي شكند مي توان تكه هايش را نگه داشت اما شكسته هاي جام، آن تكه هاي تيز و برنده دگر جام نيست احتياط بايد كرد همه چيز كهنه مي شود واگر كمي كوتاهي كنيم "عشق" نيز هم.............

توی ساحل که بودم اسمتو به روی دریا می نوشتم

      توی صحرا که بودم اسمتو روی برگا می نوشتم

                 زمستون که می شد اسمتو روی برفا می نوشتم

                    شب که از راه می رسید اسمتو به روی افتاب می نوشتم

                          وقتی خدا خسته می شد اسم تو رو تو نامه واسش می نوشتم

                                تنهای تنها که می شدم اسم تو رو به روی چشمام می نوشتم

                                        توی باغ پر گل که می رفتم اسمتو روی گلها می نوشتم

                                               اما این بار فقط می خوام اسمتو به روی قلبم بنویسم

دل گمراه من چه خواهد کرد

با بهاری که می رسد از راه؟

یا نیازی که رنگ می گیرد

در تن شاخه های خشک و سیاه؟

دل گمراه من چه خواهد کرد؟

با نسیمی که می تراود از ان

بوی عشق کبوتر وحشی

نفس عطرهای سرگردان

لب من از ترانه می سوزد

سینه ام عاشقانه می سوزد

پوستم می شکافد از هیجان

پیکرم از جوانه می سوزد

عشق یعنی خاطرات بی غبار

دفتری از شعر و عطر بهار

عشق یعنی یک تمنا یک نیاز

زمزمه از عاشقی با سوز و ساز

عشق یعنی چشم خیس مست او

زیر باران دست در دست او

عشق یعنی بی تو هرگز ...پس بمان

تا سحر از عاشقی با او بخوان

عشق یعنی هر چه داری نیم کن

از برایش قلب خود تقدیم کن